گلبرگی از ادبیات جهان

برگردان سروده ای از «کارل سندبرگ» شاعر امریکایی

سرم به ستارگان می خورد

پاهایم روی تپه هاست

سرانگشتان در دره ها و ساحل ها و حیات جهان

به زیر کف اشیاء ازلی دست بر سنگریزه های سرنوشت می زنم

و با آنها بازی می کنم

چندین بار جهنم را دیده و باز گشته ام

بهشت را می شناسم چون با خدا سخن گفته ام

پا در خون و کثافت گذاشته ام

و احساس نور و زیبایی را نیک می شناسم

و می شناسم عصیان زیبای انسان را

در برابر هر آنچه برآن نوشته اند:

«نزدیک نشوید»

نام من حقیقت است و من گریزپاترین زندانی جهانم